


Met zijn oor op het gras, in een helder hemd.
Hij had zijn ogen gesloten.
Luisterde hij naar de aardse klanken.

Exoten worden ze genoemd, insecten die niet oorspronkelijk van hier zijn, maar zich hier gevestigd hebben. Ze zijn meegereisd met de mens uit verre oorden.

Landkaart mos, leven veranderd, -verouderd, -vergaat, -verdwijnt. Tijd begrenst dat wat leeft.
Beeldend werk in ontwikkeling
In zwart wit gefotografeerde stenen zijn kleurrijke mensfiguren geborduurd. Als fossielen zijn ze vereeuwigd in de stenen. Verborgen in het binnenste, voor altijd omsloten en geborgen.
Stenen symboliseren de eeuwigheid, alleen te bewegen door krachten van buitenaf. In tegenstelling tot de korte levensspanne van de mens. Met de afdruk van een levend organisme in een steen, een fossiel, draagt de steen de levende herinnering.


Werk in ontwikkeling
Op de horizon schijnt geen licht
De lijn in de verte is donker
Soms strak als een gespannen koord
Soms glooiend op en neer golvend
Soms vaag overlappend ver
Diep donkerblauw bijna zwart
Onbereikbaar aantrekkelijk
Gloeien we van verlangen kom dichterbij.
Turend gluren we uren naar jou Horizon, zonder licht.

Het is
… tot er niets meer over is